Spawanie metodą TIG zostało wynalezione po raz pierwszy w Ameryce (USA) w 1936 roku i znane jest jako spawanie łukiem argonowym. Metoda TIG umożliwia wykonywanie wysokiej jakości połączeń spawanych z osłoną gazu obojętnego, zapewniając czyste rezultaty spawania. Ta metoda spawania jest uniwersalna pod względem użytego materiału, grubości ścianki i pozycji spawania.
Zaletami tej metody spawania są niewielka ilość odprysków i zanieczyszczeń, a także gwarancja wysokiej jakości spoiny, przy prawidłowym stosowaniu. Podawanie materiałów spawalniczych i przepływ prądu nie są ze sobą powiązane, dzięki czemu metoda TIG nadaje się do spawania warstw graniowych i spawania w pozycjach wymuszonych.
Jednak spawanie metodą TIG wymaga dobrze wyszkolonego spawacza, który będzie wprawnie posługiwał się spawaczem oraz będzie znał prawidłowe napięcie i natężenie prądu. To pozwoli uzyskać czyste i najlepsze rezultaty spawania metodą TIG. I myślę, że to właśnie wady spawania TIG.
Jak widać na zdjęciu, po naciśnięciu włącznika palnika gaz zaczyna płynąć. A gdy końcówka palnika dotyka powierzchni metalu, następuje zwarcie. Z powodu wysokiej gęstości prądu na końcówce palnika, metal zaczyna parować w miejscu styku, a łuk elektryczny zajarza się, oczywiście osłonięty gazem osłonowym.
USTAWIANIE CIŚNIENIA/PRZEPŁYWU GAZU
Przepływ gazu podawany jest w l/min i zależy od wielkości jeziorka spawalniczego, średnicy elektrody, średnicy dyszy gazowej, odległości dyszy od powierzchni metalu, otaczającego przepływu powietrza i rodzaju gazu osłonowego.
Prosta zasada jest taka, że do argonu stosowanego jako gaz osłonowy i do najczęściej stosowanych średnic elektrod wolframowych należy dodać od 5 do 10 litrów gazu osłonowego w tempie od 1 do 4 mm na minutę.
POZYCJA LATARKI
Podobnie jak w przypadku spawania metodą MIG, pozycja palnika jest również bardzo ważna w przypadku spawania metodą TIG. Pozycja palnika i elektrody wpływa na różne rezultaty spawania.
Sama elektroda jest również materiałem dodatkowym stosowanym podczas spawania metodą TIG. Materiały dodatkowe są zazwyczaj dobierane w taki sam sposób, jak rodzaj metalu. Jednakże, ze względów metalurgicznych, konieczne jest, aby materiały dodatkowe różniły się od metalu rodzimego w przypadku stosowania niektórych pierwiastków stopowych.
Wracając do kwestii pozycji palnika. Podczas spawania różnych połączeń metalowych można stosować różne pozycje palnika TIG i elektrody. Pozycja palnika zależy zatem od rodzaju połączeń metalowych. Istnieją 4 podstawowe rodzaje połączeń metalowych, takie jak:
Połączenie T
Złącze narożne
Połączenie doczołowe
Połączenie zakładkowe
Możesz zastosować niektóre z tych pozycji palnika do prac, które chcesz wykonać. A gdy już poznasz różne pozycje palnika do spawania połączeń metalowych, będziesz mógł dowiedzieć się więcej o parametrach spawania.
PARAMETRY SPAWANIA
Wybierając parametry spawania, należy pamiętać, że na spawarce ustawia się jedynie prąd. Napięcie zależy od długości łuku spawalniczego, który jest utrzymywany przez spawarkę.
Dlatego większa długość łuku wymaga wyższego napięcia łuku. Prąd spawania wynoszący 45 amperów na mm grubości metalu jest wartością odniesienia dla prądu wystarczającego do pełnego przetopienia stali podczas spawania.
OPUBLIKOWANE PRZEZ WENZHOU TIANYU ELECTRONIC CO., LTD.
Czas publikacji: 12 czerwca 2023 r.